تنگه واشی

سفری رویایی و مهیج به شکارگاه دوران قاجار

این سفرنامه مربوط به تابستان سال ۱۳۸۳ می باشد.

تنگه واشی نامی است که چند سالیه تو تابستون سر زبون مردم تهران افتاده،وقتی میگن بریم یه جای خوب و خوش بگذره نظر همه روی تنگه واشیه،خوب ما هم که تور لیدر و کارمون همینه که مردم رو ببریم و بیاریم،یادم تو یک هفته ۵ بار رفتم وتنگه واشی و دیگه چشم بسته می رفتم،روزهای وسط هفته خیلی بهتره چون جمعه ها شلوغ میشه و اصلا نمیشه از طبیعت لذت برداگه شما هم دوست داشته باشید از زیباییهای تنگه واشی لذت ببرید با ما همسفر باشید،ساعت ۶ صبح همه در میدان آرژانتین روزبروی شهروند جمع شدند،مینی بوس هیوندای سفید رنگ که مجهز به کولر و سیستم صوتی عالی هست همراه با راننده خوبش علی نائینی آماده حرکته و من به عنوان لیدر همه رو جمع و جور می کنم و حرکت می کنیم،بزرگراه رسالت رو پشت سر می زاریم و وراد جاده دماوند میشیم و پس از پشت سرگذاشتن جاجرود و بومهن تو جاده دماوند می افتیم، نزدیک ساعت ۸ صبح به رستوران صدف د رجابان می رسیم و صبحانه رو اینجا میل می کنیم و سپس به سوی فیروزکوه حرکت می کنیم،۳ کیلومتر مانده به فیروزکوه و پس از پشت سرگذاشتن هواشناسی فیروزکوه در سمت چپ جاده مسیری است که ما را پس از ۱۰ دقیقه به روستای جلیزجند هدایت می کند،از اینجا به بعد مسیر دیگه سرسبز میشه،از روستای جلیزجند تا پارکینگ تنگه واشی نزدیک به ۵ کیلومتر مانده،مسیر جلیزجند تا پارکینگ را مزارع سرسبز یونجه،سیب زمینی و گندمزارهای زیبا پوشانده، اگه خوب بریم ساعت حدود ۱۰ صبح به پارکینگ تنگه واشی می رسیم.ییلاقی زیبا و باستانی که از پادشاهان ساسانی و قاجار به یادگار مانده و از بکر ترین زیستگاههای حیات وحش و گیاهان دارویی است،ساواشی در زبان آذری به معنای محل برخورد،رودرو شدن،نزاع و درگیری است،احتمالا فتحعلیشاه برخی از اقوام و نزدیکان خود را در این محل اسکان داده است،بنا بر یک روایت تاریخی تنگه واشی یکی از گذرگاههایی است که اسکندر از آن عبور کرده و وارد ایران شده،آب تنگه واشی از ذوب برفهای البرز مرکزی تامین میشود.

بچه ها از مینی بوس هیوندا پیاده شده اند و امیر حسین،تور لید گروه به همه تاکید می کند که وسایلشان مرتب باشه و حرکت می کنیم ،پس از حدود ۲۰ دقیقه به تنگه اول می رسیم که از اینجا باید در آب بود و از سردی آن لذت برد،پس از ۱۰ دقیقه به کتیبه قاجار میرسیم،این کتیبه یکی از ۳ کتیبه‌ی معروف دوران قاجار است .یکی از این کتیبه‌ها در جلیل جند تنگه واشی قرار گرفته و ۲ کتیبه‌ی دیگر در چشمه علی شهرری و تونل وانه در جاده‌ی هراز واقع شده‌اند که اتفاقا هر سه کتیبه به دستور فتحعلی شاه قاجار حکاکی شده‌اند.
این کتیبه که نقش برجسته ای از فتحعلیشاه قاجار است از ۱۸۵ سال پیش که ارتفاع آن ۷ و عرض آن ۶ متر است.این کتیبه به دستور فتحعلیشاه و نظارت والی فیروزکوه توسط سه نفر حجارباشی،نقاش باشی و معمار باشی طی ۳ سال نقر گردیده است.در کتیبه وقایع زمان فتحعلی شاه، دور تا دور کتیبه روایت شده است که بزرگترین نقش برجسته‌ی این کتیبه‌ها با مضمون شکارگاه و با تصویر اسب، نیزه و شکارهایش است که در اطراف او می‌توان عباس میرزا، علی‌قلی میرزا و علی‌نقی میرزا پسران او همچنین نوادگانش را در حال شکار دید. اشکال پرندگان و حیواناتی چون بزکوهی، آهو و گوزن نیز در این نقش برجسته به عنوان شکار دیده می‌شوند که اتفاقا از این نوع حیوانات امروز نیز در تنگه‌ی واشی کم و بیش می‌توان یافت.شخصی که بانیزه سوار بر اسب است و در سمت چپ است فتحعلیشاه،سوار سمت راست با اسلحه عباس میرزاست و شخص پائینی محمد علیشاه قاجار است. راستی درجه هوای منطقه ۱۵ تا ۲۵ درجه از تهران کمتر است.
تنگه اول را پس از دقایقی پشت سر می گذاریم وبه دشتی می رسیم که به شکار گاه دوران قاجار معروف بوده است می گویند شاهان قاجار حیوانات از جمله آهوان را به این منطقه رم می دادند و به شکار می پرداختند در اینجا بسیاری از جانوران و حیواناتی زندگی می‌کنند که حیات و زندگی شان با ورود گردشگران که اتفاقا اغلب شکارچیان ماهری هم هستند، رو به نابودی گذاشته است، بطوری که اگر روزی به این منطقه سفر کنید، حتما با لاشه‌ی یکی از این حیوانات مواجه خواهید. شد. در تنگه واشی نوعی از گیاهان کمیباب بنام باریجه روییده می‌شود که گیاهی محلی است و به شدت از سوی سازمان حفاظت محیط زیست حفاظت و نگهداری می‌شود. بطوری که چیدن آن جرم محسوب می‌شود و پیگرد قانونی دارد.

تا قبل از حضور گردشگران در تنگه واشی، مردم این منطقه به دام پروری و سیفی‌کار مشغول بودند و عمده‌ترین معاش خود را از همین طریق به خصوص کاشت سیب‌زمینی تامین می‌کردند. انواع آلودگی‌های به وجود آمده از تجمع مگس، پشه در اطراف لاشه‌ی حیوانات شکار شده، بطری‌ها و ظروف پلاستیکی و باقی مانده‌ی انواع خوردنی‌های مسافران در این منطقه و از همه مهمتر عدم چاره‌اندیشی برای عبور مسافرین از معبر باریک تنگه واشی و مجروح شدن بسیاری از مسافران در هنگام گذر از این منطقه، تصاویر ناخوشایندی را برای طبیعت زیبای تنگه واشی به همراه آورده است.
اگر می‌خواهیم منطقه ییلاقی تنگه ساواشی‌نابود نشود، بهتر است در حفط محیط زیست آن، خودگردشگران پیش‌قدم شوند.
خلاصه در محلی که جدیدا حصار کشی شده و استراحتگاه است توقف می کنیم و زیراندازی پهن می کنیم و استراحت می کنیم،وسایل اینجا می ماند و ما ادامه راه را تا آبشار ساواشی در پیش می گیریم،به تنگه دوم می رسیم ،اینجا فشار آب کمتر است و مسیر راحتی است که پس از ورود به تنگه دوم با غاری مواجه می شویم که خیلی قدیمی است که در سمت چپ مسیر ماست،پس از تنگه دوم و با فاصله کمی تنگه سوم را در پیش می گیریم و پس از زمان کمی به آبشار ساواشی می رسیم،آبشاری که از ذوب آب برف کوهها سرزنده است و منظره جالبی را به وجود آورده است.همسفران دقایقی در کنار آبشار می گذرانند و به محل استراحتگاه باز می گردیم و ناهاری را که همراه خود آورده ایم میل می کنیم و به استراحت می پردازیم.اگر همه چیز خوب پیش برود ما ساعت ۳۰/۴ کنار مینی بوس خود در پارکینگ خواهیم بود و ساعت ۸ شب تهران . حالا اگه دوست داشتین با ما به تنگه واشی بیاین ما منتظرتون هستیم تا روز خوبی راو براتون داشته باشیم.

این مطلب در چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۳۸۸ در ساعت ۱۱:۰۸ ق.ظمنتشر شده است. این مطلب در زیر مجموعه دسته بندی نشده قرار گرفته است. شما میتوانید یک نظر ارسال کنید ولی امکان ارسال لینک وجود ندارد.